United Photos

Krantenartikel Minckelersweg Haarlems Dagblad

 

Het begin van het avontuur

Best wel raar om je eigen naam in de krant te zien, maar ook niet zo gek. Een proces die begon op 1 januari 2015. Het voornemen voor het jaar 2015 was om me te gaan inzetten voor al het prachtige wat onze planeet Aarde te bieden heeft. Op veel vlakken heerst crisis: financieel, ecologisch, maar vooral het spirituele vlak. Ik mis visie vanuit overheidsinstanties, om nou op hun te gaan wachten is niet mijn stijl.

Na maanden genetwerkt te hebben besloot ik mijn zeis tijdens Koningsdag in de handen te doen, nog zonder (officiële) toestemming. Soms moet je risico in het leven nemen wil je je idealen nastreven. Met dank aan Erik Boele die mij kon overtuigen om gewoon te beginnen! Drie weken lang heb ik samen met hulp van mijn vriendin, vader en een paar goede vrienden ongestoord kunnen werken op de Minckelersweg.

Woensdag 8 mei kwam Paul Vreeker met zijn scootertje langs en vroeg mij of ik interesse had voor een artikel in het Haarlems Dagblad. Een kwartier later kwam Henk Geist met zijn fiets op locatie. Maandag 11 mei was de pret tijdelijk voorbij, ik werd vriendelijk verzocht om tijdelijk te staken door de gebiedsverbinder van de Waarderpolder. Toen hij op vakantie was en terugkwam is waarschijnlijk zijn mailbox helemaal volgelopen. Juristen, collega’s en mensen van milieu-instanties waren verbaasd en niet op de hoogte van mijn activiteiten! Maar goed, de desbetreffende man is naar mijn mening een prima kerel om mee samen te werken. Toch verliet ik het terrein emotioneel en schreeuwde over straat: ‘Materialistische Kut Wereld!’, met tranen in de ogen. Na een uur was ik weer rustig en kon helder nadenken wat de juiste manier was om verder te gaan.

Na twee concepten geschreven te hebben voor dit stadslandbouwproject, komt er een derde aan. Een concept waar de gemeente en politiek van Haarlem, naar mijn mening, geen nee tegen kan zeggen. De ambitie is om van dit terrein een regelluwe zone te maken waar duurzame ontwikkelingen kunnen plaatsvinden, niet alleen stadslandbouw, maar ook het vergroenen van daken in de Waarderpolder. Een plek waar kruisbestuiving plaatsvindt en waar iedereen baat bij heeft. Hierover zal ik verder gaan in een volgende blogpost!


Het volledige artikel in het Haarlems Dagblad

Het is een bijzonder tafereel, zeker op deze plek. Op een verwilderd lapje grond in het industriegebied Waarderpolder is Bram Derckx (27) met een zeis in de weer. Daarmee maakt hij het terreintje langs de Minckelersweg geschikt voor de verbouw van gewassen, bestemd voor consumptie. Stadslandbouw op een plek waar je het niet zou verwachten.

Door Henk Geist – 8-5-2015, 8:00
Aangezien bedrijven niet staan te popelen om zich hier te vestigen heeft de gemeente de strook langs de Minckelersweg aangewezen om tijdelijk te gebruiken als landbouwgrond, zoals ook elders in de stad braakliggende kavels voor stadslandbouw mogen worden gebruikt in afwachting van een nieuwe stedelijke invulling.

Met bakstenen, afkomstig uit een kringloopwinkel, heeft Derckx het terrein onderverdeeld in een paar perceeltjes. Daarbinnen is het riet met de zeis gekortwiekt en heeft hij ontluikende wilgen verwijderd. Op Koningsdag is hij begonnen met het verzamelen van het afval dat zich op het al jaren braakliggende terrein had opgehoopt. Tussen de restanten van het riet gaat hij eetbare gewassen planten. ,,Fruit, zoals aardbeien, frambozen, het zou mooi zijn als blauwe bessen ook al lukken. En pompoenen, courgettes, aardappelen of maïs, alles biologisch. Verder wil ik hier eetbare bloemen planten, zoals dahlia’s, de Oost-Indische kers, olijfkruid of zelfs paardenbloemen. Die kun je bijvoorbeeld als decoratie in de salade doen.’’

Meerwaarde

Met zijn moestuin mikt Derckx op het bedrijfsleven in de Waarderpolder en ook op de bewoners van de nabijgelegen Sportliedenbuurt. ,,Het moet een meerwaarde worden voor de Waarderpolder. Mensen die hier werken zitten veel binnen, als ze dan een uurtje pauze hebben kunnen ze hier in de tuin zitten. Het is bewezen dat ze daar baat bij hebben en dat het goed is voor hun prestaties op het werk. Misschien ga ik hier een overdekt terras maken, een paar kassen of een pergola zou ook mooi zijn. Over een jaar moet dit een heel aantrekkelijk plekje zijn, waar je lekker en gezond kunt eten. Het is jammer dat ik je nu nog geen koffie kan aanbieden. Ik wil zo ook de groene sector stimuleren, het gaat mij om een beetje bewustwording. Mensen worden zich steeds meer bewust van wat ze eten, biologisch eten wordt steeds populairder. Als zelfstandig ondernemer zie ik het ook als een investering, ik hoop dat ik er op een gegeven moment wat aan kan verdienen. Bijvoorbeeld door groenten te leveren aan de Oerkap of aardappelen aan het Friethoes.’’

Schone grond

Ooit stond hier de gasfabriek, die een flinke bodemvervuiling had achtergelaten. De grond is jaren geleden al gesaneerd, bij zijn moestuin gaat het om schone grond, verzekert Derckx. ,,Er zitten gewoon pieren in de grond en de eerste plantjes slaan al aan. Dat is een goed teken. Maar het blijft nog een beetje experimenteren, kijken hoe de bodem is en welke groenten het hier goed doen. Het zal altijd beter zijn dan de bespoten groenten die je in de supermarkt koopt. Dit is in ieder geval een mooi begin.’’

Getagd op: